گوشه ای دیگر از آداب ازدواجِ قدیم.در فرهنگ مردم #تایباد. و باخرز... کُـوش به پا کُـنی ( کفش به پا کردن )قدیم که لباس و کفشی که خانواده ی داماد برای عروس می آوردند در شب حنابندان بر تن عروس توسط همان زن خوشبخت پوشانده میشدکفش ها معمولا سفید انتخاب میشد و چون در گذشته عروس خانم هرگز به بازار جهت خرید نمی رفت از پیش اندازه ی پای عروس را با #نخ. می گرفتند یا به اندازه ی پای کسی از اقوام که با او هم پا بود می گرفتندکفش رو که عروس به پا می کرد هلهله ی شادی و نقل و کشمش به سر عروس پاشیدن می گرفت..تَـه کُـوشی.. ( ته کفشی) در این شب عروس خانم کفش سفید رو به پا نمی کرد تا هدیه ای از طرف مادر داماد پیشکش شود.در گذشته معمولا نقره یا مس که اهمیت بیشتر داشت هدیه داده میشداین هدیه به تَـه کُـوشی ( ته کفشی) معروف بود...منبع:

#حکایت..اعرابی در سفر دریا بود. موجی بزد و کشتی را در هم شکست و او بر تخته بماند تا بساحل رسید. وقتی گذرش بر لب دریا افتاد اضطرابی ندید. گفت: ما را بحلم می فریبی که من از سخط تو عجایبها دیده ام. دلهاء پاکان چون آب است و آب پیوسته به حرکت باشد که نسیم سحر چنان به تعجیل مراحل بیابان را قطع کند و بوی وصل یوسف به مشام یعقوب رساند کوی گـر بیابانرا خبر نباشد.ای باد مرا با نفس تو نفـسـیستدرباره صحبت تو صاحب....من بوی همی برم تو خود راست بگویکین بوی که می بری نه از زلف کسیست..{الرزاق} آفریدگار روزی دهنده بندگان است چون راتبه رزق و وظیفه چاشت و شام تو راست می کند، تَوَلّا بدو کن و از غیر بیزار شو...منبع:کتاب #شرح_اسماء_الحسنی.نویسنده: شیخ العالم #سیف_الدین_باخرزی. (ره)تصحیح: مولوی غلام نبی توکلی #تایباد. خراسان رضوی کانال #طي_باد. https://telegram.me/taybad054 + نوشته شده در دوشنبه یازدهم دی ۱۴۰۲ ساعت 23:49 توسط Ali mirzaie  |